Artikel uit het openingsmagazine welke uitgegeven is aan alle leden en sponsoren ter ere van de officiële opening van de nieuwe kleedkameraccommodatie op 1 april 2005.
Kleedkameraccommodatie v.v. Rood Zwart; van toen….. tot heden…..
In dit openingsmagazine behoort vanzelfsprekend een bijdrage te staan die het e.e.a. vertelt over het ontstaan van diverse kleedgelegenheden op het huidige complex van v.v. Rood Zwart. Bijdragen uit oude jubileumuitgaven bleken o.a. een goede voedingsbron. Het is boeiend en tegelijkertijd schrijnend te zien waar we vandaan komen en des te mooier te constateren waar we nu, anno 2005, met gepaste trots, staan.
In 1950 werd het huidige complex ‘betrokken’. Wat nu het trainingsveld is, was het eerste speelveld voor v.v. Rood Zwart aan de Langestraat. Een betonnen keet fungeert dan als kleedkamer. Eigenhandig gebouwd door enkele Rood Zwartleden. Eén van hen vertelde onlangs dat van de twee weken zomervakantie er één opgeofferd werd voor de bouw van deze keet. Het thuisfront moest dit maar accepteren. Douches bestonden nog niet; wassen met koud water in een betonnen bak, “daar werd je hard van”… stond eens geschreven! Later werd dit gebouwtje gebruikt als kassa en bergruimte. Midden jaren `70 is het afgebroken.
Rood Zwart bleef zich verder ontwikkelen en mede daardoor ontstond ook de behoefte aan uitbreiding van velden én kleedruimtes. In 1964 werden (wederom door veel zelfwerkzaamheid) het huidige hoofdveld en vier nieuwe kleedkamers in gebruik genomen. Dit gebouw voorzag tevens in een soort bestuurskamer
(later omgedoopt tot verzorgingsruimte), enkele scheidsrechterkleedkamers en een opslagruimte.
Uniek was de mogelijkheid om de scheidingswanden in de kleedkamers te verwijderen, waardoor er een soort van sportzaal ontstond, waarin `s winters getraind kon worden. Dit gebouw is overigens bij de totstandkoming van de nieuwe kleedaccommodatie in 2004 ten prooi gevallen aan de slopershamer.
In augustus`78 werd gelijktijdig met de huidige velden 2 en 3 een forse uitbreiding met maar liefst 4 kleedkamers in gebruik genomen. De noodzaak van uitbreiding was in een eerder stadium aangetoond; immers een toen noodzakelijkerwijs ingevoerde ledenstop a.g.v. van een tekort aan faciliteiten was een slechte ontwikkeling voor een vereniging. Mét de nieuwe velden, maar vooral ook met in totaal acht kleedkamers, drie scheidsrechterkleedkamers, een grote kelder, een ketelhok en voldoende opslagruimte, was Rood Zwart voorbereid op de toekomst.
Toch bleven er wensen. De oudste kleedkamers (1 t/m 4) ondergaan in de zomer van `92 een opknapbeurt. Knelpunt daarbij is het optimaal krijgen van de warmwatervoorziening. Naarmate de normen omtrent sportverzorging en hygiëne ‘aantrekken’, krijg je te maken met het op een hoger niveau tillen van voorzieningen. Zo ook in de kleedkamers van Rood Zwart. Halverwege de jaren negentig blijkt dat de voorzieningen ‘niet meer van deze tijd’ zijn, ook blijkt achterstallig onderhoud van de opstallen parten te spelen. Het was schrijnend te moeten constateren dat ouders na afloop van trainingen wedstrijden hun kinderen meenamen om thuis te douchen. Ook het dames/meisjesvoetbal begon zich verder te ontwikkelen. Daar waar jaren lang met eigen mensen het maximale eruit gehaald is om een acceptabele kleedaccommodatie overeind te houden, blijkt eind jaren `90 dat drastische maatregelen ter verbetering noodzakelijk zijn. Mede onder invloed van nieuwe wetgeving ten aanzien van bijvoorbeeld legionellapreventie en verscherpte veiligheidseisen van technische apparatuur, was doorgaan met de accommodatie van dat moment niet meer verantwoord. Ook de stijgende energiekosten drukten enorm op de totale exploitatie. Algehele renovatie bleek na gedegen onderzoek in financieel opzicht een bodemloze put.
Het bestuur heeft vanaf begin 2000 de eerste plannen ontwikkeld om te komen tot een bevredigende oplossing. Algehele nieuwbouw leek de beste optie. Kijkend naar de behoeften enerzijds en ontwikkelingen binnen Rood Zwart op korte en middellange termijn anderzijds, is vastgesteld hoe het nieuwe gebouw eruit moest gaan zien. Eerst vanuit eigen geledingen, later met externe expertise van een architect, is een bouwplan ontwikkeld met de volgende uitgangspunten: het realiseren van een doelmatig gebouw met de volgende kenmerken: sober doch degelijk, functioneel/voldoende capaciteit, onderhoudsarm, energiezuinig, vandalismebestendig. Nadat de eerste ruwe begroting gemaakt was, ontstond al gauw de gedachte: waaraan zijn we begonnen? Het leek op voorhand in financieel opzicht een ónmogelijke missie. Anderzijds was de noodzaak van vervanging aangetoond, dus “de trein moest gaan rijden”!
Eerst werden de interne financiële (on)mogelijkheden getoetst. Zaken als bouwvergunningen, subsidiemogelijkheden, bestemmingsplanwijziging en vele andere aspecten kwamen daarna aan de orde. Tijdens de algemene jaarvergaderingen van 2002 en 2003 werden de leden diverse zaken voorgelegd. In die periode ging het bestuur gestaag maar vastberaden door met de voorbereidingen. De gemeente werd aangesproken op hun sociaal maatschappelijke verantwoordelijkheid in deze. Inmiddels was gebleken dat harmonisatie van vele (subsidie) regelingen ná de gemeentelijke herindeling maar niet ‘van de grond’ kwam en Rood Zwart hiervan de dupe dreigde te worden. De gemeente was bang precedenten te scheppen. Vele gesprekken tussen bestuur enerzijds en gemeentelijke instanties anderzijds, leverden uiteindelijk toch iets op.
Begin oktober 2003 werd de bouwvergunning afgegeven, kort daarna kwam het definitieve antwoord op de subsidieaanvraag. De totale kosten zijn begroot op ruim 4,5 ton Euro. Daarvan was 1/3 als subsidie beschikbaar. Een schier ónoverbrugbaar gat moest dus gedicht worden. Het bestuur heeft een uitvoerige strategie uitgewerkt. De presentatie van een gedegen plan werd op 26 januari 2004 tijdens een bijzondere algemene ledenvergadering voorgelegd aan de leden en met een unaniem “ja” goedgekeurd.
De definitieve voorbereidingen konden beginnen. Een bouwcommissie werd samengesteld. Hierin zaten deskundigen van ‘buitenaf’ en deskundigen van de vereniging i.s.m. het dagelijks bestuur. Diverse bronnen zijn aangeboord. Producenten en toeleveranciers werden benaderd en afspraken werden vastgelegd. Na een hectische periode kon op 26 maart 2004 daadwerkelijk begonnen worden met de bouwactiviteiten. De bouwcommissie zat 2-wekelijks in vergadering bijeen. Al gauw bleek dat de werkzaamheden zeer voorspoedig verliepen. Belangrijkste speerpunt was het gebruiksklaar hebben van de kleedkamers bij aanvang van de competitie in september 2004. De bouw werd in twee fasen opgesplitst. Als eerste diende het nieuwe gebouw geplaatst te worden, daarna volgde de sloop van het oudste gedeelte en de renovatie van de voormalige kleedkamers 5 t/m 8. Half april was de fundering gereed, de muren waren eind mei op hoogte. De zoldervloerplaten werden kort daarop gelegd, waarna de staalconstructie van het dak geplaatst werd. Op d.d. 17 juni is op voordracht van het bestuur de eerste steen gelegd door bouwcommissielid van het eerste uur Herman Klein Breteler. Een uiterst memorabel moment!
De tegelzetter was inmiddels ook al begonnen in de doucheruimten. Veel regen gaf toen enig oponthoud, echter dat mocht de pret niet drukken. Zowel de ingehuurde krachten alsook de vele vrijwilligers hebben een krachttoer geleverd van ongekende omvang! Na de vakantieperiode werd de draad op superieure wijze weer opgepakt. De installateur kon zijn werk afmaken, zodat op vrijdag 27 augustus het eerste warme water door de douches vloeide. Een week vóór aanvang van de competitie waren acht van de tien kleedkamers gebruiksklaar! In de periode daarna werd het dak doorgetrokken naar het bestaande gedeelte, werden de buitenmuur aan de voorzijde opnieuw gemetseld en de kapconstructie verder voltooid. Het laatste kwartaal van 2004 is gebruikt voor de afwerking van het totale gebouw inclusief de bestrating rondom. Dat hierin ongekend veel werk en tijd is gaan zitten, blijkt wel uit het feit dat zaterdag 12 februari 2005 de laatste werkzaamheden aan de buitenzijde van het gebouw zijn uitgevoerd door de leden van de bouwcommissie.
Het gebouw bevat nu tien kleedkamers, twee scheidsrechterkleedkamers (bestemd voor 2 x 3 personen) diverse ruimtes voor meerdere doeleinden zoals ballenopslag, materialenopslag, eigen werkplaats van de vrijwilligers, een zolderruimte en een sportverzorging/fysioruimte. Naast inrichting van de kleedkamers is ook speciaal aandacht besteed aan de inrichting van de fysioruimte en EHBO voorzieningen. Op het gebied van sportverzorging kan nu op een kwalitatief hoger niveau ingespeeld worden op aanwezige behoeften.
Inzet van velen, zowel uit het bedrijfsleven als vanuit de vereniging, hebben er voor gezorgd dat v.v. Rood Zwart kan beschikken over een prachtige kleedkameraccommodatie. Een gebouw dat voorzien is van de benodigde faciliteiten en ruimschoots voldoet aan de eisen en normen van deze tijd. Dit gebouw kan weer vele jaren mee, zodat de vele (jonge) Deldenaren met plezier en op een verantwoorde wijze én met gepaste trots kunnen voetballen bij v.v. Rood Zwart.